In de muziek gebruikt een componist  twaalf noten. De juiste volgorde bepaalt het genre: klassiek, jazz, pop, rock, blues of smartlap. En volgens John Gaasbeek (bijna 69) het verschil tussen magie en mislukking. De Enschedese muzikant, arrangeur en componist houdt zich nog dagelijks in zijn werkkamer bezig met muziek. Al vanaf zijn tiende. Voor zijn zes jaar oudere broer Freddy en John was de piano het belangrijkste speelgoed. Zijn klassieke opleiding en opvoeding betekende dat de  Beatles, Kinks en Rolling Stones in de jaren 60 aan zijn aandacht ontsnapten. Wel speelde John al jong in allerlei amusementsorkestjes. De popmuziek was een 'late roeping'.  In 1972 nam John als basgitarist de plaats over van Wim de Vos bij Teach-In. Met  de Engelstalige versie van Ding- a-dong won de groep voor Nederland in 1975 het Eurovisiesongfestival. Ik geniet nog steeds van de dingen die ik in de muziek doe, meent John.
De popmuziek was een 'late roeping' voor John Gaasbeek Geboren:  20 juli  1946 in Enschede Beroep: Ik krijg weliswaar A.O.W., maar ik voel me nog steeds musicus. Gezin: Met vader Gerrit en moeder Käthe woonden mijn zes jaar oudere broer Freddy en ik aan de Broekheurneweg 360. Mijn beide ouders kwamen, toeval of niet, uit het Duitse Rheine. Een prima gezin. Mijn moeder kon heel goed gitaar spelen, ze speelde bij de Twentse Liesterkes (Lijstertjes). Ik denk dat ik mijn muzikaliteit vooral van haar heb. Dat ik basgitaar ben gaan spelen komt door het geluid van de wastobbe die we vroeger thuis hadden. Daar zat vanaf de motor een stang als overbrenging aan om de tobbe rond te laten draaien. Dat donker zoemende geluid deed me denken aan het geluid van de bas als ik mijn moeder op de radio hoorde. Opvoeding: Ik kan rustig zeggen dat ik een onbezorgde jeugd heb gehad. Buiten was 'De Moat' ons speelterrein. Als knapen van een jaar of 10 kon je er lekker cowboy en boef spelen of fietscrossen. Binnen was de piano voor mijn broer Freddy en mij het belangrijkste 'speelgoed'. Muziek speelde altijd een prominente rol in ons gezin. Vanaf mijn tiende kreeg ik pianoles van Wim Elsendoorn. Maar later van Jan van 't Hooft en Martin Kaptein. Martin kon spelen als Oscar Peterson. Maar ik had als knaap van 16 ook wel een brommer. Weliswaar geen DKW, Kreidler, Puch of Tomos, maar een Union met een Sachsmotor. Niet de snelste dus. Toen naast café Vos een cafetaria kwam was dat natuurlijk ons verzamelpunt.
John Gaasbeek Muzikant
Straat/buurt: Ik woonde aan de Broekheurnerweg. Nu is dat alleen het stuk tussen de Haakbergerstraat en de Getfertsingel. Maar voordat het Boswinkel eind jaren 50 werd gebouwd behoorden de huidige Wethouder Elhorststraat en de Wethouder Gerbertstraat ook bij de Broekheurnerweg. En wij woonden bijna helemaal aan het eind, richting Tuindorp. Basisschool: Stevenfenneschool op de hoek van de Doctor P. van Hoekstraat en  Boekweitstraat. Voortgezet onderwijs: Na de lagere school ging ik naar het zevende en achtste leerjaar. En daarna, in de voetsporen van mijn broer Freddy, naar de Wilhelminaschool in Hengelo. Daar begon ik de zogenoemde Be-me-tel-opleiding. Op mijn achttiende ben ik gestopt en gaan werken bij 'Klavierbaumeister' Dragstra in Gronau. Maatschappelijke carriere:  Die begon dus eigenlijk bij Dragstra. Daar leerde ik piano's strippen en weer opbouwen. En stemmen, toen nog echt handwerk! Maar bovendien trok het maken van muziek me toch meer. Op mijn zestiende speelde ik als pianist al in 't Bölke aan de Molenstraat. En niet veel later in een bandje dat in het Volkspark dansavonden verzorgde. Voor 15 gulden op een avond. We speelden dansmuziek, Duits en Amerikaans, maar zeker nog geen popmuziek. Dat bestond toen nog niet. Het was amusementsmuziek. Dan spreek ik over de periode van '55 tot '60.  Popmuziek: Een van mijn kameraden nam altijd een transistorradiootje mee met op de middengolf Radio Luxemburg. Daar hoorde ik voor het eerst een plaatje van de Beatles. Ik vond het verschrikkelijk, het zei me niets. Natuurlijk omdat ik in die tijd vooral met klassieke muziek bezig was. De stap naar amusementsmuziek was kleiner. Op mijn achttiende speelde ik bijvoorbeeld al bij Modern in de Stora Combo van mijn broer Freddy. Net voordat ik in dienst moest had ik een eigen bandje: de Telstar Combo, later de Telstars. Met Bennie Weijel, Henk Bernard, Gerard Keizer, mijn vriendin Getty Kaspers en ik. We waren vooral populair in Groenlo. Bij de Pauw van de familie Op den Akker. In 1972 maakte ik de overstap naar de popmuziek. In Saasveld gingen we kijken naar een optreden van Teach-In. Omdat Wim de Vos in München ging studeren, nam ik zijn plaats in. En ook Getty kwam bij de band die verder bestond uit Rudy Nijhuis, Koos Versteeg, Chris de Wolde en Herma Beute. Bands: Stora Combo, Telstar Combo, Breeze (met Getty, Henk Bernard en Ard Weeink), Teach-In, Balloon (showorkest), Train (met echtgenoot Janny), Freddy Golden en Buffoons. Met Janny traden we ook als duo op en met Janny en Willy van Diepen als blazer ook als trio. Janny en ik hebben samen bijna 28 jaar muziek gemaakt. Ook met blazers André Spoolder en Louis Gerrits. Later vormden Janny en ik nog het duo Gaasbeek & Gaasbeek. Janny was niet alleen een goede zangeres, maar ook een goede performer. Ze zong altijd met haar hart. En dan natuurlijk de diverse koren waar ik op de een of andere manier mee verbonden ben (geweest). Twents Politie Koor, de Clippers Crew, Overdag Koor Enschede, Grensland Overdag, De Vrolijke Nood en Die Schlagerfreunde uit Nijmegen. Soms speel ik nog wel met Leo Jagers (die van het gebak!). Hij is een zogenoemde stehgeiger. We spelen van Weens tot zigeunermuziek en van Amsterdam tot Parijs. Beatles of Rolling Stones? Beatles. Toch nog goedgekomen. De Beatles maakten meer harmonieuze muziek. Stuk voor stuk goede stukken. Lezen: Krant: Telegraaf op i-pad. Boeken: wetenschappelijke boeken over het heelal, ontspannen met boeken van Youp van 't Hek. Films: science fiction. Hobby's: Muziek. Het grootste deel van de dag zit ik in mijn werkkamer. Spelen op mijn piano, componeren op de computer, gecomponeerde nummers opnemen en arrangeren. Vroeger voor bijvoorbeeld de First Showband, de begeleidingsband van Frans Bauer. Nu voor de koren die ik dirigeer. In Wijchen bij Nijmegen bijvoorbeeld de Vrolijke Nood. Bewondering voor…..: Frédéric Chopin. Pianist en componist, geboren in Polen, op zijn twintigste verhuisd naar Parijs. In zijn muziek hoor je zijn emoties terug. Die raken bij mij ook de juiste snaar. Jammer dat ie maar 39 jaar is geworden. En voor de 12 noten die worden gebruikt om muziek te maken. Ik vind het pure magie want daar kun je in de goede volgorde bijvoorbeeld jazz mee componeren en spelen. Maar ook een smartlap of welke muzikale stroming dan ook mee uitdrukken Spijt?: Nee, nooit over nagedacht. Geleerd? Klassiek of levenslied, het moet altijd goed zijn. In de muziek heb je te maken met twaalf noten, van C tot C. De manier waarop je die achter elkaar zet maakt het verschil tussen magie en mislukking. De arrangementen van André Rieu zijn daar een goed voorbeeld van. Zijn succes spreekt boekdelen. (Nog) ambitie(s)? : Vooral gezond blijven, lichamelijk en geestelijk. Ik heb al veel meegemaakt, vreugde en verdriet. Met Teach-In het songfestival winnen in 1975, het overlijden van mijn vrouw Janny. Ik zit niet uit het raam te staren, doe nog heel veel. Maar ik realiseer me ook dat er niemand op mij zit te wachten. Ik heb een lieve vriendin waarmee ik oud hoop te worden. Maar ik heb genoten van de dingen die ik vooral in de muziek heb gedaan. Van mijn eerste pianoles tot Buffoons en van levenslied tot Shantykoor.